โลกที่ว่ากว้าง ก็มีอันต้องแคบลงทุกที ด้วยเทคโนโลยี และสิ่งประดิษฐ์อันก้าวล้ำทันสมัย ที่ส่วนหนึ่งก็ทำให้โลกทั้งใบแคบลงถนัดตา และอีกส่วนก็ทำให้เราต้องปวดเศียรเวียรเกล้าต้องคอยเรียนรู้ และติดตามการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด แน่นอนว่าเมื่อโลกแคบลง โอกาสที่เราต้องพบเจอ ใช้ชีวิตทำงานกับเหล่าคนต่างเชื้อชาติ ต่างภาษาวัฒนธรรม ก็ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา เรื่องที่จะต้องฟุดฟิดฟอไฟ ทำงานร่วมกัน หรือต้องมีเพื่อนร่วมงาน หรือแม้แต่เจ้านายที่เป็น Farang Guy ก็ถือเป็นเรื่องธรรมด๊า ธรรมดาอีกเช่นกัน เรา “คนไทย” ซึ่งถือเป็นชนหมู่มากในที่ทำงาน จะหมวย..ตี๋ จะสวยน้อย หล่อมาก ก็ยังถือเป็นกลุ่มใหญ่ในองค์กร ที่เมื่อคนต่างชาติเข้ามาร่วมเป็นชนส่วนน้อย เค้าก็ต้องปรับตัว เรียนรู้ที่จะกิน อยู่ และทำงานกับคนไทยให้ได้ บางคน หรือบางองค์กรต้องจัดให้มีคอร์สอบรมก่อนเข้ามาทำงานด้วยซ้ำไป ก็เป็นเรื่องที่ว่า คนกลุ่มน้อย เข้ามาเรียนรู้วิถีชีวิตของคนกลุ่มใหญ่ ส่วนจะหลิ่วตาตาม จนกลายเป็นไทยแท้ๆ หรือไม่นั้น .. ค่อยว่ากันอีกที แต่เพื่อไม่ให้เป็นการมองเหรียญเพียงด้านเดียว เราเองในฐานะคนกลุ่มใหญ่ ก็น่าที่จะต้องมาดู มารู้มาเห็น มาเข้าใจกันบ้างว่า คนกลุ่มน้อยที่มาจากต่างเชื้อชาติ ต่างภาษา ต่างวัฒนธรรมที่เข้ามาทำงาน มาสัมผัสกับคนไทยเรานั้น เค้ามองวิธีการทำงานของเรา .. “คนไทย” ยังไงกันมั่ง บางเรื่องก็ดูจะจริงแท้ [...]
