งวดเข้าปีใหม่มาทุกทีแล้ว จะว่าไปก็เริ่ม Count Down นับถอยหลังกันเป็นชั่วโมง เป็นนาทีได้ ช่วงเศษเสี้ยวของปีที่เหลืออยู่ก่อนที่จะก้าวผ่านปีเก่านี้ไป ก็ถือเป็นโอกาสอันงามที่จะทบทวนเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ตลอดเกือบ 12 เดือนนี่ ปีนี้ เป็นที่ครอบครัวเรามีแต่เรื่อง เจอแต่เหตุงานเข้ามากมาย หลายเรื่องที่ประเดประดังเข้ามา จนตอนนี้มานั่งนึกๆ เอาว่า เออหนอ.. พวกเราผ่านพ้นมาได้อย่างไรกัน เริ่มจากคนรอบข้าง จากเดิมที่เจอแต่การ์ดแต่งงาน ต้องไปเยี่ยมบรรดาเพื่อนฝูงคลอดลูก ต้อนรับสมาชิกใหม่ตามโรงพยาบาล ก็เปลี่ยนไปเป็นการ์ดงานศพ พ่อคนนั้นตาย แม่คนนั้นเสีย หรือป่วยหนักเข้าโรงพยาบาล ใกล้เข้ามาอีก ก็เป็นเรื่องในครอบครัว เริ่มจากต้นปีก็ฉลองปีใหม่ของตัวเองด้วยการเข้าโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น ตรวจโน่น เช็คนี่ เจาะเลือดไปหลายรูหลายเข็ม ด้วยอาการของความดันทุรัง เอ๊ย ความดันโลหิตสูง คอเลสตรอรอลกระฉูดแบบน่าตกใจ แถมพ่วงด้วยคลื่นหัวใจผิดปกติ ผนังหัวใจหนา เลยต้องครุ่นคิดถึงสุขภาพตัวเองอย่างจริงจัง เพราะกลัวตาย ต่อมาก็ฉลองไตรมาสแรก ด้วยการปิดฉากลูกจ้างมืออาชีพที่เป็นมาตลอดกว่า 10 ปี มาล่องลอยอยู่ในโลกของฟรีแลนซ์ หรืออีกนัยหนึ่งคือคนว่างงาน ที่มีงานก็ไม่ว่าง ไม่มีงานก็ว่างพักผ่อน ชีวิตดูเหมือนจะลำบากแต่กลับรู้สึกสบายดี .. วนมาที่คนใกล้ตัว พ่อแฟนป่วยเข้าออกโรงพยาบาลอยู่ 2-3 ครั้ง จบลงด้วยมะเร็ง [...]
