นอกเหนือจากหลงใหลได้ปลื้มกับการใส่ใจในรายละเอียดของชาวยุ่นจากการเปิดซิงท่องแดนซากุระแล้ว ก็ยังแอบมีเรื่องปลื้มอีกหลายเรื่อง หนึ่งในนั้นก็คือเรื่องของความปลอดภัย ทั้งความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน รวมไปถึงความอุ่นใจ มั่นใจในการใช้ชีวิตท่องเที่ยว ในฐานะที่เป็นกะเหรี่ยงนักท่องเที่ยวที่พลัดถิ่นจากแดนบางกอก ไปท่องเที่ยวแบบไร้ไกด์ ความปลอดภัย ความอุ่นใจเป็นเรื่องสำมะคัญสุดๆ ไอ้ประเภทเดินไปพลาง เหลียวหน้าเหลียวหลังไปพลางเป็นเรื่องที่รับไม่ได้ หรือประเภทต้องระวังตัวสุดริด ห้ามออกนอกเส้นทาง ห้ามออกจากโรงแรมยามวิกาลก็เหมือนกัน นักท่องเที่ยวกะเหรี่ยงอย่างเรารับไม่ได้จริงๆ เพราะเคยมีประสบการณ์มาก่อน ต้องขลุกอยู่แต่ในโรงแรม แทบจะกรี๊ดกลับบ้านก่อนกำหนดทีเดียวเชียว แต่เที่ยวแดนซากุระรอบนี้ ประมาณว่าเที่ยวสบายแบบไร้กังวล .. วางของลืมทิ้งไว้กลับมาเอา มันก็ยังอยู่ .. เดินไป ก็เจอเจ้าหน้าที่ เจอศูนย์บริการข้อมูลเป็นระยะ .. สะพายเป้หลังก็เดินคล่องสบายใจ ไม่ต้องห่วงหลังหรือต้องคอยจับลูบคลำเป็นระยะ ถึงจะเบียดเสียดบนรถไฟก็ไม่ต้องกลัวถูกล้วงถูกกรีด.. กองกระเป๋าเอาไว้ เข้าไปสอบถามข้อมูลก็ไม่ต้องกลัวหาย …. เรียกว่าสบายใจหายห่วง และที่เป็นปลื้ม สร้างความตะลึงจนอดซี้ดปาก ยกนิ้วให้ ก็เป็นเรื่องของจิตสำนักของความปลอดภัยของคุณยุ่น ทำกันเป็นจริงเป็นจัง ทำกันทุกขั้นตอน ทำกันจนเป็นนิสัย จนนึกสงสัยว่าทำไมมันถึงติดอยู่ในนิสัย หรือกมลสันดานได้ขนาดน้านนนน .. ไม่ต้องพูดถึงความปลอดภัยที่มากับอุปกรณ์ หรือระบบ แต่เป็นสำนึกในความปลอดภัยของคนล้วนๆ อย่างตอนที่ไป Toyota World ได้มีโอกาสลองซิ่งรถ Hybrid ที่แปลงพลังงานจาก [...]
